Niemiecki nie jest trudnym językiem. Aby poprawnie mówić po niemiecku, wystarczy połączyć elementy z 3 kolumn, tzw. metoda algebraiczna A+B+C.
W kolumnie A znajdują się konstrukcje podmiot-orzeczenie. Konstrukcji "wenn ist" używa się do zdań pytających, pozostałych do twierdzących. W kolumnie B znajdują się nazwiska niemieckich filozofów. Nadają się do niej tylko nazwiska brzmiące bardzo po niemiecku. Marks, Hegel, Schelling, Kant, Engels, Jaspers odpadają; Nietzsche można używać tylko w południowych landach. Gdy chcemy ułożyć zdanie przeczące, należy między elementy z kolumny A a elementy z kolumny B wstawić słowo "keine". W kolumnie C znajdują się nazwy biurowych utensyliów poprzedzone przyimkiem "mit". Teraz wystarczy tylko połączyć wszystkie elementy. Umiesz już mówić po niemiecku. Pamiętaj: żeby być nie do odróżnienia od rodowitego Niemca, należy dodatkowo stać na rękach i robić obleśne miny.
A |
+ (keine) + |
B |
+ mit |
C |
Ich habe |
Schopenhauer |
Büroklammern |
||
Leibniz |
Heftmaschine |
|||
Ich will |
Heisenberg |
Locher |
||
Wittgenstein |
Spitzer |
|||
Wenn ist |
Heidegger |
Reisszwecke |
||
Schlegel |
W kolumnie A znajdują się konstrukcje podmiot-orzeczenie. Konstrukcji "wenn ist" używa się do zdań pytających, pozostałych do twierdzących. W kolumnie B znajdują się nazwiska niemieckich filozofów. Nadają się do niej tylko nazwiska brzmiące bardzo po niemiecku. Marks, Hegel, Schelling, Kant, Engels, Jaspers odpadają; Nietzsche można używać tylko w południowych landach. Gdy chcemy ułożyć zdanie przeczące, należy między elementy z kolumny A a elementy z kolumny B wstawić słowo "keine". W kolumnie C znajdują się nazwy biurowych utensyliów poprzedzone przyimkiem "mit". Teraz wystarczy tylko połączyć wszystkie elementy. Umiesz już mówić po niemiecku. Pamiętaj: żeby być nie do odróżnienia od rodowitego Niemca, należy dodatkowo stać na rękach i robić obleśne miny.